maar dan 50 jaar geleden

Het is voor velen misschien niet voor te stellen, maar de Oranjestraat was zo'n halve eeuw geleden een van de drukste straten van Nieuw Lotbroek. Aan de “even” kant van de straat was een slagerij, meerdere kruidenierswinkels (Co-op, Spar en VéGé), de Ster, een elektrozaak en een sigarenwinkel met kapperszaak. Aan de overkant, de “oneven” kant, ter hoogte van de huidige huisnummers 17 t/ m 27 stond het toen meest bezochte gebouw van Nieuw Lotbroek: de kerk, met rechts ernaast een klooster dat “doorliep” via de prins Clausstraat tot aan het kerkhof. Kerk en klooster waren middelpunt van de wijk, vandaar dat er ook meerdere winkels in de Oranjestraat moesten komen. (De geschiedenis herhaalde zich in de 60-er jaren toen er winkels kwamen aan het Pius XII-plein, waar pas de Christus Koningkerk gebouwd was.) Het begint allemaal rond 1916 als Hoensbroek zich gaat uitbreiden in de richting van het station. Er wordt een groep van 161 woningen gebouwd, in de volksmond “kolonie’’ genoemd. Er blijkt een grote behoefte aan een eigen kerk. De paters Montfortanen, volksmissionarissen die reeds geruime tijd een klooster in Meerssen en Schimmert hadden, worden bereid gevonden in Hoensbroek een “nederzetting” te beginnen. In 1920 krijgt pater H. Ramakers de beschikking over een woning aan het plein midden in de nieuwe woonbuurt. Op dat plein wordt een houten noodkerk gebouwd. Sindsdien heeft het de naam “Kerkplein” gekregen en tot op vandaag heet dit plein nog zo. Al is rond dit plein anno 2008 geen kerk (meer) te bespeuren, door deze benaming worden we eraan herinnerd dat het ooit anders was (ook de Montfortstraat herinnert aan deze vervlogen jaren, net als de “rectorenbuurt” die ontstond ná de jaren van de paters Montfortanen. De straatnamen uit deze nieuwe buurt werden gegeven als hommage aan deze paters die veel voor Nieuw Lotbroek betekend hebben).

Guy Hoenen